Dag 1: de start is een uur vervroegd naar 03:00 uur (’s nachts!!). Bij de start is het gelijk al warm en nog donker. We worden toegejuicht door een peleton van studenten die de nacht voor ons hebben getrotseerd.. Wanneer de zon opkomt, begint de temperatuur snel op te lopen tot 32 graden. De maatregel van eerder starten is niet echt een succes, de ambulances rijden af en aan om uitgeputte deelnemers af te voeren. Zelf heb ik het ook erg zwaar en moet bijna dubbel zoveel drinken en eten als mijn loopgroepje. Na 52 km afzien bereiken we circa 1 uur de finish, de tranen staan in mijn ogen van geluk: ik heb het gehaald!

Dag 2: we mogen lekker uitslapen, de start is pas om 04:00 uur. Het is weer warm, maar volgens de organisatie zal het beter vol te houden zijn dan de dinsdag door een verwacht briesje. De zon komt circa 06:00 uur op en de temperatuur stijgt weer, het briesje is aanwezig, alleen is het warme lucht in plaats van de verwachte verkoeling! Een aantal lopers heeft het nog zwaarder dan gisteren, ik heb mijn leergeld betaald en ben eerder begonnen met eten drinken en koelen. Overal langs de kant van de weg staan weer mensen om ons aan te moedigen en om ons te voorzien van water en kinderen staan langs de kant van de weg met snoep en koekjes. Na bijna 49 km zit de woensdag er weer op, wel weer erg heet, maar ik ben er beter doorheen gekomen dan dinsdag.

Dag 3: Na vele klachten over het nieuwe controlesysteem komt de ouderwetse knipkaart weer terug. Op donderdag staan de zevenheuvelen op het programma (het zijn er eigenlijk meer, maar zo heet de weg van de hoogste heuvel). Voor velen een dag van afzien, voor mij valt het mee. Het is gelukkig sterk afgekoeld ten opzichte van de 2 voorafgaande dagen. Onderweg worden we goed verzorgt door mijn schoonouders die de soep met broodjes al klaar hebben staan. Na de tussenstop schreeuwt het in veelvoud toegestroomde publiek ons de heuvelen over en weer terug naar Nijmegen. Nog 1 dag te gaan!

Dag 4: De dag begint weer om 04:00 uur maar nu zijn er wel heel erg veel juichende studenten… De dag begint met een saai lang stuk, maar na circa 20 km beginnen de drukke plaatsen al op te doemen, met als hoogtepunt Cuijk! Wat een gekkenhuis, je moet er eigenlijk zelf bij zijn (geweest) om het te geloven. De laatste kilometers zijn wel zwaar, met de vele kilometers in de benen, maar aan opgeven kun je niet meer denken met al het publiek dat je bijna over de finish heen schreeuwt. Dan staat daar in een bocht mijn familie en een kennis om ons te feliciteren. We moeten snel door, het welverdiende kruisje in ontvangst nemen na bijna 200 km lopen in 4 dagen tijd.

Het weekend: Lui op de bank met dikke voeten, een stijve knie en een paar blaren rijker. Maar het was de moeite waard, misschien volgend jaar wel weer…



Remco, van harte gefeliciteerd met deze geweldige prestatie en we hopen dat je Accon AVM ook de 95e editie zult vertegenwoordigen